Pierwsza emisja: 22 września 2004
Data emisji w Polsce: 22 stycznia 2005 (AXN), 3 listopada 2005 (TVP1)
Retrospekcje: Jack Shephard
Scenariusz: J.J. Abrams, Jeffrey Lieber i Damon LindelofReżyseria: J.J. Abrams

Skrót odcinka

Na Wyspie

Pasażerski samolot linii Oceanic, lot 815 z Sydney Australia do Los Angeles w USA, rozbija się na wyspie. Pierwsze sceny pokazują zmagania się rozbitków po katastrofie. W bezładną bieganinę porządek wprowadza lekarz znajdujący się wśród nich, Jack. Przy pomocy pozostałych, m.in. Hurleya, Johna Locke, Boone, ratuje przygniecionego kołem samolotu mężczyznę i reanimuje czarną kobietę - Rose. Pośród zabitych znajduje też ciężko rannego mężczyznę z tkwiącym w boku metalowym odłamkiem. Udziela mu pierwszej pomocy i umieszcza w zaimprowizowanym szpitalu polowym.

Jack, który odniósł ranę w katastrofie, próbuje ją opatrzyć, zauważa jednak, że jest ona głęboka i wymaga szwów. W ich założeniu pomaga mu Kate, zszywając jego bok znalezioną w czyichś bagażach zwykłą nitką. Z wolna sytuacja się stabilizuje. Wyrywkowo pokazane są główne postacie, na których skupiać się będzie akcja filmu przez kolejne odcinki. Są to: Boone i Shannon, młoda para, którą wiąże jak na razie nieznany, ale pełen napięcia związek, młoda ciężarna kobieta - Claire, młodzieniec z nadwagą - Hurley, Charlie Pace - młody człowiek, który zachowuje się jakby nie rozumiał gdzie jest, Sayid - młody mężczyzna o bliskowschodnim wyglądzie, azjatycka para oraz dorosły Afroamerykanin z dzieckiem. Po zapadnięciu zmroku ocaleli z katastrofy układają się do snu. Z pobliskiego lasu zaczynają dochodzić tajemnicze odgłosy, a drzewa chwieją się, jakby były poruszane przez jakiś olbrzymi obiekt.

Rano kolejnego dnia po katastrofie Jack i Katie postanawiają udać się w głąb wyspy w poszukiwaniu kokpitu rozbitego samolotu, mając nadzieję znaleźć w nim radio i nadać sygnał S.O.S. Dołącza do nich Charlie, przedstawiając się jako basista zespołu rockowego Drive Shaft. Po dłuższej wędrówce trójka bohaterów odnajduje przednią część samolotu, a w nim żywego pilota. Od niego dowiadują się, że radio jest zniszczone, a samolot daleko zboczył z kursu i nikt nie będzie w stanie domyślić się lokalizacji miejsca katastrofy. W kokpicie znajdują rezerwowe urządzenie komunikacyjne, które jest jednak uszkodzone. W tym czasie Charlie w toalecie znajduje ukryte tam przez niego, jeszcze w czasie lotu, zawiniątko z heroiną. W czasie rozmowy z pilotem w okolicach samolotu pojawia się zjawisko, które rozbitkowie obserwowali poprzedniego wieczora. Domniemany “potwór” wyciąga z kokpitu pilota i zabija go. Trzej rozbitkowie w panicznym strachu uciekają w deszczu przez puszczę. Gdy udaje im się zgubić pościg potwora, znajdują zmasakrowane ciało pilota.

Scena po scenie

Odcinek zaczyna się w momencie, gdy mężczyzna, Jack Shephard (Matthew Fox), odzyskuje przytomność. Otwiera oczy i widzi, że leży wśród bambusowych drzew; po chwili pies rasy Labrador Retriever przebiega między drzewami. Mężczyzna wstaje i wykrzywia się z bólu z powodu rany w swoim boku. W kieszeni znajduje buteleczkę wódki i odkrywa plamę krwi na swojej koszuli. Mężczyzna biegnie przez dżunglę na plażę (po drodze widzi zawieszony na gałęzi czyjś but), gdzie dostrzega wrak samolotu, którego był pasażerem. Był to lot 815, z Sydney w Australii do Los Angeles w Stanach Zjednoczonych. Szczątki jeszcze się palą i jeden z silników wciąż pracuje; Jack zaczyna pośpiesznie organizować pomoc dla rannych, przedstawiając się jako lekarz. Zwołuje kilku rozbitków (jednym z nich jest, jak się później okaże, John Locke), aby podnieśli fragment samolotu i wyciągnęli uwięzionego tam mężczyznę ze strzaskaną nogą.

Jack zauważa leżącą na plaży młodą, ciężarną kobietę, Claire (Emilie de Ravin), jednak nie może w tej chwili poświęcić jej wiele uwagi - prosi więc jednego z rozbitków, Hurleya (Jorge Garcia), o zaopiekowanie się Claire. W tym czasie do ciągle pracującego silnika zostaje wessany mężczyzna i następuje silna eksplozja.

Jack biegnie w kierunku młodego mężczyzny, Boone’a (Ian Somerhalder), próbującego reanimować czarnoskórą kobietę, jednak Jack przejmuje nad nią opiekę (w późniejszej retrospekcji dowiemy się, że Jack siedział obok niej w samolocie) i po kilku minutach reanimacji przywraca jej przytomność. Dostrzega też, że kawałek skrzydła ułamuje się i może przygnieść Hurleya i Claire, dzięki interwencji Jacka obydwoje uciekają, a w miejscu gdzie stali następuje kolejna eksplozja.

Jack znajduje w jednym z bagaży zestaw do szycia i udaje się samotnie w inny fragment plaży w celu opatrzenia i zaszycia swojej rany. Przypadkowo spotyka go tam Kate (Evangeline Lilly), Jack prosi ją o pomoc w zaszyciu rany. Opowiada jej o swoim sposobie na pokonanie strachu, którego nauczył się podczas operowania kręgosłupa - zaczął odliczać do pięciu, potem cały strach zniknął.

Boone próbuje bezskutecznie nawiązać połączenie przez telefon komórkowy, ale nie może tego zrobić ze względu na brak zasięgu.

Zapada zmierzch i rozbitkowie zastanawiają się, czemu jeszcze nie otrzymali pomocy. Jack opiekuje się ciężko rannym, nieprzytomnym mężczyzną, który ma wbity odłamek w brzuch, Kate pyta się o jego stan i mówi, że siedziała w samolocie obok niego. Jack i Kate dochodzą do wniosku, że samolot rozpadł się jeszcze w powietrzu (Jack wyjawia Kate, że kiedyś wziął parę lekcji pilotażu, ale “to nie było dla niego”) - najpierw odpadł tył, potem przód. Powstaje plan odszukania kokpitu i wezwania za pomocą znajdującej się tam radiostacji pomocy, jednak w tym momencie z dżungli słychać jakieś hałasy, jakby stąpnięć, oraz odgłos przewracanych drzew.

Nad ranem Jack i Kate przygotowują się do wyprawy w głąb dżungli, przyłącza się do nich Charlie (Dominic Monaghan). Podczas wędrówki Charlie mówi, że jest basistą w popularnym zespole rockowym “Drive Shaft”. Cała trójka jest obserwowana przez ukrytego w krzakach labradora, który - jak się okaże - wabi się Vincent i należy do Walta (Malcolm David Kelley), czarnoskórego chłopca, który podróżował wraz ze swoim ojcem, Michaelem (Harold Perrineau Jr.).

Wędrującego Jacka, Charliego i Kate zaskakuje gwałtowny deszcz. Rozbitkowie na plaży chowają się pod pokrowcami i szczątkami samolotu, tylko jeden mężczyzna, John Locke (Terry O’Quinn), wydaje się cieszyć deszczem.

Troje bohaterów dociera do oderwanej części przedniej samolotu, z trudem wdrapują się do kokpitu. Jak się okazuje, pilot jest nadal żywy; mówi on, że na krótko przed katastrofą stracili kontakt radiowy i próbowali zmienić kurs, przez co zeszli około 1600 kilometrów z kursu i dokładna lokalizacja miejsca katastrofy jest nieznana. Pilot próbuje uruchomić radiotransmiter, jednak bez rezultatu. Do kokpitu wchodzi Charlie, który - jak mówi - “musiał skorzystać z łazienki”.

Rozmowa zostaje przerwana przez hałas wywołany przez “potwora”, tego samego, którego słyszano w nocy. Słychać na zewnątrz jego kroki i olbrzymi cień przesłania okna; pilot wychyla się żeby coś zobaczyć i zostaje gwałtownie wyciągnięty z samolotu, a jego krew ochlapuje szyby. Jack chwyta nadajnik i cała trójka ucieka z samolotu. Charlie potyka się o korzenie i upada, Jack zawraca by mu pomóc, a Kate ucieka dalej. Przerażona Kate ukrywa się wśród drzew i stosuje “metodę odliczania”, którą pokazał jej Jack, aby przezwyciężyć strach. Wraca do miejsca, z którego przyszli i wpada na Charliego, jednak Jacka nie ma nigdzie w pobliżu. Charlie mówi, że Jack uciekł w przeciwną stronę; obydwoje wracają, by znaleźć Jacka.

Deszcz kończy się równie gwałtownie, jak się rozpoczyna. Kate znajduje wśród błota błyszczący przedmiot, jest to odznaka pilota. W tafli kałuży dostrzegają odbicie dziwnego obiektu na szczycie drzewa. Z gęstwiny wyłania się Jack i mówi, że to pilot. Jack nie widział “potwora”, ale zdążył się schronić przed nim w krzakach. Odcinek kończy się pokazaniem zmasakrowanego ciała pilota zawieszonego na szczycie drzewa.

Cytaty

* Nieznany mężczyzna:Nie podchodzić do silnika!Nie ruszać się z miejsca! [pierwszy tekst wypowiedziany w tym serialu].
* Cindy: How’s the drink? - Jak drink?
* Jack: It’s good. - Dobry
* Cindy: That’s not very strong answer. - To nie jest mocna odpowiedź
* Jack: It’s not a very strong drink. - To nie jest mocny drink

[Skrzydło samoloty eksploduje. Jack, Hurley i Claire padają na ziemię]

* Jack: You okay? - W porządku?
* Claire Littleton: Yeah. Yeah. - Tak. Tak.
* Jack: [do Hurley’a] You? - A ty?

[Hurley oczekuje z odpowiedzią]

* Jack: Stay with her. - Zostań z nią
* Hugo “Hurley” Reyes: Dude, I’m not going anywhere. - Koleś, nie wybieram się nigdzie

źródło: Wikipedia

Pierwsza emisja: 29 września 2004
Data emisji w Polsce: 22 stycznia 2005 (AXN), 3 listopada 2005 (TVP1)
Retrospekcje: Charlie Pace, Kate Austen
Scenariusz: J.J. Abrams, Jeffrey Lieber i Damon LindelofReżyseria: J.J. Abrams

Opis odcinka scena po scenie

Jack, Kate i Charlie wracają przez dżunglę na plażę. Charlie mówi Kate, że na krótko przed atakiem “potwora” schował się w łazience, gdyż zrobiło mu się niedobrze i wymiotował. W retrospekcji dotyczącej wydarzeń z lotu samolotem widzimy, jak Charlie nerwowo stuka palcami w oparcie fotela. Swoim zdenerwowaniem wzbudza podejrzenia stewardessy, która informuje o tym stewardów. Charlie zrywa się z fotela i idzie do łazienki, gdzie się zamyka, nie zwracając uwagi na wołającą go stewardessę. Z buta wyjmuje woreczek heroiny, którą zażywa, a następnie - ponaglany nawoływaniami stewardów - wrzuca do sedesu. W tym momencie samolot zaczyna spadać; Charlie wydostaje się z łazienki i siada na pierwszym wolnym miejscu, przypinając się pasem. W pierwszym odcinku wszedł do łazienki we wraku aby odzyskać heroinę.

Walt, który szuka swojego psa Vincenta, znajduje kajdanki i pokazuje je swojemu zaniepokojonemu ojcu, Michaelowi.

Na plaży trwa bójka między Sayidem (Naveen Andrews) a Sawyerem (Josh Holloway). Sawyer oskarża Sayida, który jest Irakijczykiem, o wywołanie katastrofy, gdyż widział, jak go rewidowano na lotnisku. Walczących rozdziela powracający z wyprawy Jack. Kate mówi grupie, że znaleźli transmiter, ale jest on niesprawny - Sayid zgłasza się do naprawy, mimo głośnych protestów Sawyera. Na pytanie Boone’a czy znaleźli kogoś żywego Jack, Kate i Charlie odpowiadają, że nie.

Hurley dosiada się do pracującego nad transmiterem Sayida; Irakijczyk wyjawia, że zna się na tym tak dobrze, gdyż był oficerem łączności w irackiej Gwardii Republikańskiej. Sayid mówi Kate, że transmiter jest już sprawny, jednak potrzebne będzie jego użycie gdzieś na dużej wysokości - konieczna staje się wyprawa na szczyt pobliskiego wzgórza.

Koreańczyk Jin (Daniel Dae Kim), podróżujący ze swoją żoną, Sun (Yoon-jin Kim), który nie potrafi mówić po angielsku, przygotowuje posiłek ze złowionych surowych ryb i próbuje częstować nimi innych, jednak pożywienie przyjmuje dopiero Claire. Towarzyszy temu pierwsze poruszenie się dziecka w łonie Claire od momentu katastrofy.

Kate, Sayid, Charlie i Boone przygotowują się do wyprawy; dołącza do nich Shannon (Maggie Grace), siostra Boone’a, której ten zwrócił wcześniej uwagę, że jest “nieprzydatna, jak zawsze”. Sawyer czyta jakiś list i widzi idącą na wzgórze grupę; postanawia się do nich przyłączyć.

Walt przegląda komiks o superbohaterach, wydany w języku hiszpańskim; dosiada się do niego ojciec, Michael, i mówi, że kupi Waltowi nowego psa; zasmucony Walt wstaje i odchodzi. W innej części plaży spotyka pana Locke grającego w grę planszową, backgammon. W krótkiej rozmowie Walt mówi, że mieszkał w Australii razem z mamą. Matka umarła dwa tygodnie temu na białaczkę, wtedy wrócił po niego Michael. Ta scena kończy się pytaniem Locke’a do Walta czy chce on, aby “zdradzić mu sekret”.

Przedzierającą się przez dżunglę grupę zaczyna gonić jakieś stworzenie. Sawyer strzela do niego z pistoletu; okazuje się, że jest to niedźwiedź polarny. Sawyer mówi grupie, że znalazł broń przy nieprzytomnym szeryfie, który najwyraźniej eskortował zakutego w kajdanki więźnia. Grupa decyduje, że najbezpieczniej będzie jeśli broń weźmie Kate, która deklaruje, że “nie umie posługiwać się bronią”.

Obserwujemy retrospekcję z samolotu, gdzie Kate siedzi obok obecnie operowanego przez Jacka mężczyzny. Mężczyzna ów jest szeryfem eskortującym zakutą w kajdanki więźniarkę, Kate. Kiedy samolot zaczyna spadać ciężka walizka uderza szeryfa w głowę i traci on przytomność. Wysuwają się maski tlenowe, ale Kate nie może ich dosięgnąć; wyciąga kluczyki z kieszeni szeryfa i uwalnia się, zakłada maskę sobie i szeryfowi. W chwilę potem część ogonowa samolotu odrywa się.

Jack podejmuje próbę operacji nieprzytomnego rannego mężczyzny i usuwa odłamek; szeryf odzyskuje przytomność i zadaje pytanie “gdzie ona jest?”

Grupa dociera na miejsce i Sayid próbuje nadać sygnał, lecz nie może tego zrobić - ktoś inny już nadaje. Jest to przekaz w języku francuskim, wypowiadany przez kobiecy głos; Shannon, która zna ten język, tłumaczy go następująco: “proszę pomóżcie mi, zabierzcie mnie stąd, jestem teraz sama na wyspie, inni nie żyją, to ich wszystkich zabiło.” Sayid na podstawie automatycznego odliczania będącego częścią sygnału oblicza, że transmisja jest nadawana od 16 lat.

Ciekawostki

Odcinek pilotażowy kosztował 10 milionów dolarów; jest to do tej pory najdroższa tego typu produkcja. Osoba odpowiedzialna za zatwierdzenie tego projektu została zwolniona za podjęcie tak wielkiego ryzyka

Cytat

[Charlie]Guys, where are we? - Ludzie gdzie my jesteśmy?

źródło: Wikipedia

Scena po scenie

Jack opiekujący się w prowizorycznym namiocie rannym szeryfem odkrywa, że zbiegłym eskortowanym więźniem jest Kate - znajduje w kieszeni szeryfa jej policyjne zdjęcie. Wieczorem to samo zdjęcie znajduje Hurley.

Tymczasem grupa, która miała nadać sygnał wezwania o pomoc ustala, że nie zdradzi wiele z tego, czego się dowiedziała - w obawie przed szerzeniem paniki wśród rozbitków. Kate tylko Jackowi zdaje pełną relację z tego, co się stało. Ludzie przeszukują bagaże, resztki samolotu, używając do transportu co cięższych rzeczy porzuconego gdzieś wózka inwalidzkiego. Sawyer decyduje się splądrować wrak pełnego trupów kadłuba.

W retrospekcjach z Kate poznajemy opowieść, jak - jako uciekinierka - trafia na australijską farmę; w zamian za pomoc w gospodarstwie stary farmer, Ray, zapewnia Kate (przedstawia mu się ona imieniem Annie) pożywienie i dach nad głową. Po trzech miesiącach pracy Kate zamierza wymknąć się z gospodarstwa w środku nocy, ale farmer odkrywa jej zamiary. Obiecuje, że rano ją osobiście zawiezie na stację.

Z powodu zakażenia szanse szeryfa na przeżycie są coraz mniejsze; Kate pyta Jacka, czy ten mógłby skrócić jego cierpienia, na co Jack odpowiada: “nie jestem mordercą”. W następującej po tej rozmowie retrospekcji widzimy, jak Ray odwozi Kate na stację, a ich samochód zaczyna być śledzony przez samochód szeryfa. Staje się jasne, że Ray wydał Kate w zamian za sporą nagrodę, 23 tysiące dolarów.

Z powrotem na wyspie obserwujemy rozmowę Michaela z Waltem. Michael mówi synowi, żeby ten trzymał się z dala od pana Locke. Walt mówi, że Locke jest jego przyjacielem i powiedział, że na tej wyspie zdarzył się cud i gdyby Michael też był jego przyjacielem, to by znalazł psa, Vincenta. Gdy deszcz przestaje padać, Michael rusza na poszukiwania, ale - po usłyszeniu dziwnych hałasów i ucieczce na plażę - napotyka kąpiącą się Sun.

Na plaży wszyscy słyszą odgłosy konania szeryfa. Charlie próbuje porozmawiać z panem Locke i dowiaduje się, że ten właśnie struga z kawałka drewna gwizdek. Sawyer rozmawia z Kate na temat skrócenia cierpień szeryfa za pomocą posiadanego przez nią pistoletu; obserwujemy retrospekcję, w której Kate gwałtownie szarpie kierownicą auta i pojazd, koziołkując, wypada z drogi. Kate widzi, że samochód się pali i stara się odciągnąć nieprzytomnego farmera; dzięki tej zwłoce szeryf był w stanie ją złapać.

Umierający szeryf mówi Jackowi, że chce porozmawiać z Kate na osobności. Jack wychodzi z namiotu i spotyka Hurleya; Hurley mówi że widział u Kate pistolet. Jack biegnie do namiotu ale widzi, że Kate już wychodzi od szeryfa. W tym momencie rozlega się strzał, z namiotu wychodzi Sawyer i mówi że “ktoś to musiał zrobić”. W tym momencie słychać z namiotu odgłosy dławienia - Sawyer nie trafił dokładnie w serce szeryfa i tylko przebił mu płuca, skazując na powolną śmierć. Zszokowany Sawyer wychodzi z namiotu; odgłosy męki ustają i po chwili wychodzi również, bez słowa, Jack.

O świcie pan Locke używa wystruganego przez siebie gwizdka; w odpowiedzi z krzaków wybiega pies Walta, Vincent. Locke ostrożnie budzi Michaela i mówi, że najlepiej by było, gdyby to właśnie Michael przyprowadził psa chłopcu.

Kate pyta Jacka, czy ten chce się dowiedzieć, za co ją ścigają; Jack odpowiada, że to już nieważne, gdyż “wszyscy umarli trzy dni temu” i “każdy zaczął nowe życie na wyspie”.

W ostatniej scenie odcinka, której za podkład muzyczny służy piosenka odtwarzana w discmanie przez Hurleya, Jin głaszcze śpiącą Sun, Boone daje Shannon znalezione okulary przeciwsłoneczne, Sayid rzuca Sawyerowi jabłko, Charlie zmienia napis na plastrach z FATE (przeznaczenie) na LATE (spóźniony), a Michael przyprowadza psa Waltowi. Odcinek kończy się najazdem kamery na obserwującego ojca i chłopca Johna Locke.

Ciekawostki

*Tytuł odcinka, “Tabula rasa”, jest nazwą średniowiecznej teorii “Tabula rasa”, rozpowszechnionej w XVII w. przez filozofa Johna Locke (jeden z bohaterów epizodu także nosi imię John Locke). Teoria ta głosiła, że każdy człowiek w momencie narodzin jest “czystą tablicą”, którą można dowolnie zapisać w trakcie życia

*Po śmierci szeryfa na wyspie pozostało czterdziestu siedmiu rozbitków

źródło: Wikipedia

Scena po scenie

Odcinek zaczyna się retrospekcją z momentu tuż po katastrofie. John Locke, leżący na plaży, odzyskuje przytomność. Porusza stopą, podnosi swojego buta, rozgląda się wokoło z niedowierzaniem.

Akcja wraca do teraźniejszych wydarzeń na wyspie. Locke’a wyrywa z zamyślenia ujadanie psa, które budzi również pozostałych rozbitków. Zaniepokojeni ludzie zbliżają się do wraku samolotu; wypadają z niego dziki i uciekają do dżungli. Uznano, że dziki zwabił odór rozkładających się ciał, pozostałych we wraku, i podjęto decyzję o spaleniu zwłok.

Sayid pracuje nad urządzeniami, pozwalającymi mu na ustalenie źródła transmisji tajemniczego sygnału, wtajemnicza w swój plan Kate. Między Sawyerem a Hurleyem wybucha przepychanka o ostatnią paczkę orzeszków - okazuje się, że wszystkie zapasy z samolotu zostały już, czwartego dnia, zjedzone. Rozbitkowie zastanawiają się, skąd zdobyć pożywienie - w tym momencie rzucony nóż wbija się w oparcie fotela niedaleko głowy Sawyera. Został on rzucony przez Johna Locke, który proponuje urządzić polowanie na dziki, wykazując się przy tym sporą wiedzą na temat przyrody wyspy oraz techniki polowania. W odpowiedzi na wątpliwości Sawyera “co można zdziałać jednym nożykiem” Locke otwiera swoją walizkę, wypełnioną po brzegi nożami myśliwskimi różnego typu.

W pierwszej retrospekcji widzimy Locke’a siedzącego w biurze, gdy umawia się przez telefon, w oryginalny sposób, na partyjkę gry w grę planszową “Ryzyko”. Jego młody szef, traktujący Locke’a z pogardą, pogania go do roboty.

Razem z Locke na polowanie wybiera się Kate i Michael, który do czasu swego powrotu zostawia Walta pod opieką Sun. Locke szybko znajduje ślad dzików. W międzyczasie do Charliego, który właśnie zażył kolejną dawkę heroiny, podchodzi Shannon - prosi go o złowienie dla niej kilku ryb.

Rozbitkowie znoszą drewno na ognisko, używając do transportu co większych kawałków porzuconego inwalidzkiego wózka. Boone zwraca uwagę Jackowi, że pewna kobieta, Rose (którą Jack uratował krótko po katastrofie), cały czas siedzi na plaży, pogrążona w apatii. Jack próbuje z nią rozmawiać, Rose wyjawia mu, że cały czas nosi przy sobie obrączkę swego męża, Bernarda.

Grupa polująca dociera do legowiska dzików, ale nagle jeden z nich wypada i powala Michaela. Locke w ostatniej chwili odciąga Kate z drogi szarżującego zwierzęcia. Locke przez chwilę leży nieruchomo na ziemi, zdezorientowany.

W drugiej retrospekcji widzimy jak John, siedząc przy biurku, gra ze znajomym podczas przerwy obiadowej w strategiczną grę planszową, “Ryzyko”. Jego szef znajduje broszurę Locke’a, w której oferowana jest wyprawa w głąb Australii (tzw. “walkabout”) połączona z surwiwalem. Szef kpi z zamiarów Locke’a, natomiast znajomy Johna pyta się, czy “powiedział on o tym Helen”. Locke jako ripostę przytacza przykład Normana Crouchera, który - choć miał amputowane obie nogi - zdobył szczyt Mount Everest, gdyż “takie było jego przeznaczenie” oraz żeby “nikt nie mówił mu, czego nie może zrobić”.

Locke wstaje, poleca Kate zabrać rannego Michaela do obozu, sam zaś kontynuuje polowanie na dzika. Kate, po drodze na plażę, przystaje i wdrapuje się na drzewo, aby zamocować urządzenie Sayida, mające na celu wzmocnienie sygnału. Na plaży Claire przegląda wyciągnięte z bagaży dokumenty, aby ustalić tożsamość martwych pasażerów. Odnajduje kopertę należącą do Sayida, którą mu oddaje; Irakijczyk znajduje w niej zdjęcie dziewczyny.

W kolejnej retrospekcji widzimy jak Locke, leżąc na łóżku, rozmawia przez telefon i chwali się, że postawił się swojemu szefowi, Randy’emu. Kobieta, z którą rozmawia Locke, ma na imię Helen; John mówi jej, że ma dwa bilety na wyprawę do Australii. Helen odpowiada, że owszem, miło jej się rozmawiało z nim przez te 8 miesięcy, ale “nie wolno jej się spotykać z klientami”. Locke nie dopuszcza do siebie myśli, że jest “tylko klientem” telefonicznej linii towarzyskiej; Helen sugeruje mu, w łagodny sposób, poszukanie sobie terapeuty, a następnie się rozłącza.

Locke podróżuje przez dżunglę; w tym momencie daje się słyszeć odgłosy wydawane przez “potwora”. Przestraszonej Kate urządzenie wypada z rąk i rozbija się; tymczasem paręset metrów dalej John Locke staje oko w oko z “potworem”.

Kate i Michael wracają do obozu, grupa widzi, że nie udało im się nic upolować. W tym momencie Charlie przynosi Shannon złowioną rybę; Boone oskarża swoją siostrę o wykorzystywanie innych. Rose mówi Jackowi, iż wierzy, że jej mąż ciągle żyje, w związku z czym nie weźmie udziału w uroczystości pogrzebowej. Kiedy kobieta wstaje i odchodzi, Jack spostrzega w oddali tajemniczego mężczyznę w garniturze, który po chwili znika. Kate podchodzi do Jacka i mówi, że Locke’a prawdopodobnie dopadł “potwór”. W tym momencie Jack ponownie spostrzega tajemniczą postać w garniturze gdzieś w krzakach i rzuca się za nią w pościg; wtedy widzi wyłaniającego się z zarośli Locke’a, ciągnącego upolowanego dzika.

Podczas wieczornej uroczystości pogrzebowej Claire odczytuje nazwiska zmarłych; Jack trzyma się z daleka od grupy. Michael gratuluje Locke’owi upolowanego dzika i pyta, czy widział on “potwora”; Locke zaprzecza.

W ostatniej retrospekcji widzimy Locke’a siedzącego przy biurku australijskiego biura podróży, gdy wykłóca się z organizatorem. Locke domaga się miejsca w autobusie, jednak organizator odmawia, tłumacząc Johnowi, że nie może on wziąć udziału w wycieczce z uwagi na jego “stan”. Locke mówi, że jego “stan” tu nie ma nic do rzeczy, gdyż żyje z “tym” od czterech lat, przygotowywał się do tej wyprawy od lat… Organizator stanowczo odmawia twierdząc, że Locke “nie da rady”. W tym momencie John odjeżdża od biurka na wózku inwalidzkim, na którym cały czas się poruszał, i krzyczy, żeby “nikt mu nie mówił, czego nie może zrobić” i że “takie jest jego przeznaczenie”. Kolejna scena pokazuje moment z początku odcinka, w którym Locke odzyskuje przytomność na plaży i odkrywa, że odzyskał władzę w nogach. Wstaje i rozgląda się z niedowierzaniem; po chwili zostaje zawołany przez Jacka do pomocy przy wyciąganiu rannego spod kawałka wraku. W ostatniej scenie widzimy, jak Locke spogląda na swój, porzucony już, wózek inwalidzki i uśmiecha się do siebie.
 

Ciekawostki

*Aktor Terry O’Quinn zapytany, jak wyglądał widziany przez niego “potwór”, odpowiedział: “jak kamera na wysięgniku”.

*Scenariusz tego odcinka został nominowany w 2005 roku do nagrody Emmy w kategorii wyróżniający się scenariusz serialu dramatycznego.

źródło: Wikipedia

• Pierwsza emisja: 20 października 2004
• Data emisji w Polsce: 12 lutego 2005 (AXN), 17 listopada 2005 (TVP1)
• Retrospekcje: Jack Shephard
• Scenariusz: David Fury
• Reżyseria: Jack Bender

Opis

Odcinek piąty skupia się głównie na postaci Jacka, który po kilkutygodniowym pobycie na wyspie jest bliski obłędu. Powodem jego stanu jest brak snu, poczucie odpowiedzialności za innych rozbitków, a także wydarzenia sprzed katastrofy. Z jego wspomnień dowiadujemy się, że zawsze był skory do pomocy innym, nawet jeśli jemu to nie wychodziło na dobre. Jego ojciec nie był zbyt dobrym rodzicem. Zawsze powtarzał Jackowi, że nie ma wystarczająco dużo siły by dać sobie radę z problemem który go przerasta. Jack zaczyna w to wierzyć i na wyspie powtarza sobie słowa ojca. Następnie przenosimy się do wydarzeń, które miały miejsce na krótko przed lotem 815. Jack rozmawia z matką na temat ucieczki ojca do Australii. Nie wiadomo dlaczego wyjechał, ale prawdopodobnie ma to duży związek z naszym bohaterem. Na prośbę matki Jack jedzie w ślad za nim. Gdy dociera na miejsce okazuje się, że ojciec nie żyje i był w stanie poważnego załamania nerwowego. Producenci nie ujawniają, co doprowadziło go do takiego stanu. Na wyspie Jack zaczyna coraz częściej widzieć tajemniczego mężczyznę, który w końcu okazuje się być zmarłym ojcem. Były to halucynacje. W międzyczasie ciężarna Claire zaczyna mieć problemy ze zdrowiem. Opiekuje się nią Charlie. Okazuje się także, że ktoś ukradł ostatnie zapasy wody. Podejrzenie od razu pada na samolubnego Sawyera. Jednak okazuje się, że ostatnie butelki z wodą zabrał Boone. Jack ratuje go przed zlinczowaniem przez resztę rozbitków, oznajmia także, że w głębi wyspy znalazł źródło słodkiej wody.

Cytaty

Ciekawostki

*W scenie, w której Charlie i Hurley rozmawiają z Jackiem, w tle dwóch statystów (kobieta i mężczyzna) przechodzą dwa razy w tym samym kierunku.

*Tytuł White Rabbit (z ang. Biały Królik) nawiązuje do Alicji w Krainie Czarów, w której Alicja otworzyła wejście do zaczarowanego świata wskakują z białym królikiem do jego nory. W serialu Jack biegnąc za psem zauważa postać swego zmarłego ojca w dżungli.

źródło: Wikipedia

 Opis

Kolejny epizod skupia się na jedynym znajdującym się na wyspie małżeństwie. W pierwszej chwili widzimy pochłoniętych pracą Jina i Sun. Nagle żona przypomina sobie momenty spędzone z ukochanym tuż przed i po ślubie. Wynika z nich, że kobieta jest córką wysoko postawionego ojca, a jej mąż przeciętnym, ciężko pracującym człowiekiem. Nie wiemy jak się poznali, ale za to widzimy jak ich małżeństwo chyli się ku upadkowi. Jin zgodnie z umową zawartą z ojcem ukochanej, wykonuje dla niego robotę, która okazuje się dość niebezpieczna. Podejrzana nieobecność męża wyzwala w Sun pewien rodzaj buntu, dlatego postanawia po cichu wyjechać do Ameryki. Jednak, kiedy nadchodzi chwila prawdy nie potrafi zostawić męża na lotnisku i wraz z nim udaje się w tę trefną w skutkach podróż. W tym samym czasie dochodzi do bójki pomiędzy Jinem a Michaelem zakończonej przez innych rozbitków. Z kolei czteroosobowa grupa: Charlie, Locke, Jack i Kate przemierzają dżunglę, w kierunku odnalezionego w poprzednim odcinku przez Jacka źródełka wody. W trakcie powrotu, muzyk z “Drive Shaft” staje na ulu dzikich pszczół, a pomoc ze strony doktora nie przynosi skutku i wszyscy zmuszeni są uciekać przed rozwścieczonymi mieszkańcami zniszczonego przed chwilą domu. Podczas ucieczki Kate przypadkowo wbiega do jednej z jaskiń, gdzie odnajduje szczątki dwóch ciał – mężczyzny i kobiety. Ich “grobowiec” znajduje się w niewielkiej osadadzie ze źródłem wody i pojawia się pomysł przesiedlenia się właśnie tutaj. Nie wszyscy są jednak zafascynowani taką ideą m.in. Sayid i Kate, dlatego towarzystwo dzieli się na 2 grupy. Locke odkrywa od dawna zatajaną tajemnicę Charliego i w tym momencie zaczyna się jego kuracja odwykowa. Odcinek kończąc się pokazuje zamyślone twarze głównych bohaterów siedzących przy ognisku, jednych na wyspie, a drugich w głębi dżungli

Cytaty

 Kate do Jacka po natknięciu się na martwe ciała:

• Kate: Where would they come from? – Skąd oni mogli przyjść?
• Jack: Didn’t you guys shoot a polar bear last week? – Nie zastrzeliliście przypadkiem niedźwiedza polarnego w ostatnim tygodniu?
• Kate: Yeah. – Tak
• Jack: Where’d that come from? – A skąd on przyszedł?

Ciekawostki

*Łańcuch kajdanek, którymi była skuta Kate, okazał się dużo dłuższy, kiedy zakuty został Jin.

źródło: Wikipedia

źródło: Wikipedia

źródło: Wikipedia

Opis

Odcinek rozpoczyna się ujęciem odległej części plaży z odpoczywającym nań Sayidem. Irakijczyk nagle spostrzega w piasku kabel z jednej strony ginący w morzu, z drugiej - w głębi dżungli. Bez namysłu rusza tym tropem w las. Nagle wpada w pułapkę i zawisa głową w dół, po czym traci przytomność. Budzi się pod wieczór, gdy odcina go tajemnicza kobieta i zabiera do swojego schronu. Sayid znów mdleje, a po przebudzeniu okazuje się, że jest przywiązany do elektrycznego łózka tortur. Kobieta uporczywie pyta go o tajemniczą Alex, lecz Sayid nie ma pojęcia, o kogo chodzi. Jego prześladowczyni jednak mu nie wierzy i wciera w niego coraz to nowe wolty energii. Gdy wreszcie zaczyna wątpić, pyta go o kobietę ze zdjęć, które miał przy sobie Sayid. Okazuje się, że to Nadia.

Akcja cofa się do czasów wojny w Zatoce, gdzie Sayid jest prominentnym oficerem śledczym. Jego kolejną ofiarą ma być podejrzewana o współpracę w zamachu kobieta, którą okazuje się być Nadia. Oświadcza mu, że nic, cokolwiek by zrobił, nie zmusi jej do mówienia.

Akcja wraca na wyspę. Hurley odnajduje w jednym z bagaży kije golfowe i, chcąc, by mieszkańcy znaleźli sobie jakieś zajęcie, buduje niewielkie pole. “Pierwszy sezon wyspowy” cieszy się ogromną popularnością, zarówno wśród “jaskiniowców”, jak i “plażowiczów”.

Znowu wracamy do więzionego Sayida. Kobieta, którą okazuje się Danielle Rousseau, nadawczyni słynnego sygnału, rzeczywiście siedziała na wyspie przez 16 lat. Twierdzi, że sygnał zapętliła z miejsca bogatego w energię, jednak nie zdradza jego położenia. Chociaż nie ufa Sayidowi, rozwiązuje go, by naprawił dla niej pozytywkę jej męża, Roberta. Wcześniej więzień wyznaje, że Nadia zginęła przez niego. Podczas naprawy opowiada o sobie Irakijczykowi. Wiele lat temu jej statek badawczy, którym wypłynęli z Tahiti, utknął na mieliźnie nieopodal wyspy. Zbudowali to “tymczasowe” schronienie i próbowali jakoś przetrwać. Po dwóch miesiącach wszystkich jej towarzyszy dopadła tajemnicza zaraza. Według Danielle, przenoszona przez innych mieszkańców, którzy to później zajęli między innymi stację nadawczą. W końcu choroba wykończyła całą załogę, zostawiając kobietę samą. To właśnie wtedy zdecydowała się wysłać sygnał SOS, jednak nigdy nie doczekała się odpowiedzi. Myślała, że Sayid był agentem Innych i dlatego go uwięziła.

Nagle oboje słyszą potężny ryk na zewnątrz. Sayid, który nie wierzy, żeby na wyspie mógł być ktoś jeszcze, twierdzi, że to tajemniczy “potwór”. Danielle z kolei nie daje wiary jego słowom, twierdząc, że coś takiego nie istnieje. Bierze strzelbę i wychodzi zająć się intruzem. Sayid, nie tracąc czasu, bierze drugą broń, a także sporządzone przez Francuzkę notatki na temat wyspy, m.in. mapę, i ucieka.

Kolejny powrót do przeszłości. Sayid dostaje rozkaz doprowadzenia Nadii przed pluton egzekucyjny. W ostatniej chwili jednak nakazuje jej ucieczkę, lecz w tym samym momencie pojawia się jego dowódca. Irakijczyk zabija go, po czym nakazuje Nadii, by go postrzeliła, dzięki czemu sprawi wrażenie, jakoby uciekła bez niczyjej pomocy. Sayid nie chce iść razem z nią - to by oznaczało wyrok śmierci na jego rodzinie.

Z powrotem na wyspie Sayid staje oko w oko z Danielle. Okazuje się jednak, że kobieta wymontowała z drugiej strzelby bolec, i że jej mąż popełnił ten sam błąd, gdy go zabijała. Wyjaśnia, że nie mogła pozwolić, by w razie ratunku choroba rozprzestrzeniła się na lądzie. W końcu jednak pozwala Sayidowi odejść, dodając, że Alex, porwana przez Innych, była jej córką, którą urodziła niedługo potem, i jej jedyną towarzyszką. Przykazuje mu, by bacznie obserwował swoich towarzyszy i nie ufał im. Niestety, w drodze powrotnej do obozu, przerażony mężczyzna słyszy szepty. Według Danielle - znak obecności Innych…

źródło: Wikipedia

Opis

Odcinek opowiada o perypetiach Claire. Na Wyspie zaczyna obawiać sie ona o los swojego nienarodzonego dziecka. Z jej retrospekcji dowiadujemy się, że została ona porzucona przez narzeczonego po tym jak dowiedział się o jej ciąży. Kobieta jest załamana. Pomocy szuka u zananego wizjonera, jednak ten pokrętnie uinika przepowiedzenia jej przyszłości. Początkowo nakazuje jej samej wychować dziecko. W końcu jednak daje jej 6000 $ oraz bilet na rejs samolotem Oceanic Airlines - lot 815. Twierdzi on, że w Los Angeles jest rodzina, która zaadoptuje jej dzieko. Tymczasem do obozu powraca Sayid, który opowiada innym rozbitkom o swoim spotkaniu z mieszkającą wraz z nim na Wyspie Francuzką – Danielle Rousseau. Hurley sporządza listę rozbitków. Okazuje się, że na Wyspie jest ktoś, kogo nie było na liście pasażerów – tą osobą jest Ethan Rom. W tej samej chwili w dżungli Ethan spotyka Claire i Charlie’go.

źródło: Wikipedia