1×03 Tabula Rasa

Tabula rasa – (Czysta tablica) trzeci odcinek pierwszego sezonu serialu telewizyjnego Zagubieni

  • Pierwsza emisja: 6 października 2004.
  • Data emisji w Polsce: 29 stycznia 2005 (AXN), 10 listopada 2005 (TVP1).
  • Retrospekcja: Kate Austen.
  • Scenariusz: Damon Lindelof.
  • Reżyseria: Jack Bender.
  •  

    Scena po scenie

    Jack opiekujący się w prowizorycznym namiocie rannym szeryfem odkrywa, że zbiegłym eskortowanym więźniem jest Kate – znajduje w kieszeni szeryfa jej policyjne zdjęcie. Wieczorem to samo zdjęcie znajduje Hurley.

    Tymczasem grupa, która miała nadać sygnał wezwania o pomoc ustala, że nie zdradzi wiele z tego, czego się dowiedziała – w obawie przed szerzeniem paniki wśród rozbitków. Kate tylko Jackowi zdaje pełną relację z tego, co się stało. Ludzie przeszukują bagaże, resztki samolotu, używając do transportu co cięższych rzeczy porzuconego gdzieś wózka inwalidzkiego. Sawyer decyduje się splądrować wrak pełnego trupów kadłuba.

    W retrospekcjach z Kate poznajemy opowieść, jak – jako uciekinierka – trafia na australijską farmę; w zamian za pomoc w gospodarstwie stary farmer, Ray, zapewnia Kate (przedstawia mu się ona imieniem Annie) pożywienie i dach nad głową. Po trzech miesiącach pracy Kate zamierza wymknąć się z gospodarstwa w środku nocy, ale farmer odkrywa jej zamiary. Obiecuje, że rano ją osobiście zawiezie na stację.

    Z powodu zakażenia szanse szeryfa na przeżycie są coraz mniejsze; Kate pyta Jacka, czy ten mógłby skrócić jego cierpienia, na co Jack odpowiada: „nie jestem mordercą”. W następującej po tej rozmowie retrospekcji widzimy, jak Ray odwozi Kate na stację, a ich samochód zaczyna być śledzony przez samochód szeryfa. Staje się jasne, że Ray wydał Kate w zamian za sporą nagrodę, 23 tysiące dolarów.

    Z powrotem na wyspie obserwujemy rozmowę Michaela z Waltem. Michael mówi synowi, żeby ten trzymał się z dala od pana Locke. Walt mówi, że Locke jest jego przyjacielem i powiedział, że na tej wyspie zdarzył się cud i gdyby Michael też był jego przyjacielem, to by znalazł psa, Vincenta. Gdy deszcz przestaje padać, Michael rusza na poszukiwania, ale – po usłyszeniu dziwnych hałasów i ucieczce na plażę – napotyka kąpiącą się Sun.

    Na plaży wszyscy słyszą odgłosy konania szeryfa. Charlie próbuje porozmawiać z panem Locke i dowiaduje się, że ten właśnie struga z kawałka drewna gwizdek. Sawyer rozmawia z Kate na temat skrócenia cierpień szeryfa za pomocą posiadanego przez nią pistoletu; obserwujemy retrospekcję, w której Kate gwałtownie szarpie kierownicą auta i pojazd, koziołkując, wypada z drogi. Kate widzi, że samochód się pali i stara się odciągnąć nieprzytomnego farmera; dzięki tej zwłoce szeryf był w stanie ją złapać.

    Umierający szeryf mówi Jackowi, że chce porozmawiać z Kate na osobności. Jack wychodzi z namiotu i spotyka Hurleya; Hurley mówi że widział u Kate pistolet. Jack biegnie do namiotu ale widzi, że Kate już wychodzi od szeryfa. W tym momencie rozlega się strzał, z namiotu wychodzi Sawyer i mówi że „ktoś to musiał zrobić”. W tym momencie słychać z namiotu odgłosy dławienia – Sawyer nie trafił dokładnie w serce szeryfa i tylko przebił mu płuca, skazując na powolną śmierć. Zszokowany Sawyer wychodzi z namiotu; odgłosy męki ustają i po chwili wychodzi również, bez słowa, Jack.

    O świcie pan Locke używa wystruganego przez siebie gwizdka; w odpowiedzi z krzaków wybiega pies Walta, Vincent. Locke ostrożnie budzi Michaela i mówi, że najlepiej by było, gdyby to właśnie Michael przyprowadził psa chłopcu.

    Kate pyta Jacka, czy ten chce się dowiedzieć, za co ją ścigają; Jack odpowiada, że to już nieważne, gdyż „wszyscy umarli trzy dni temu” i „każdy zaczął nowe życie na wyspie”.

    W ostatniej scenie odcinka, której za podkład muzyczny służy piosenka odtwarzana w discmanie przez Hurleya, Jin głaszcze śpiącą Sun, Boone daje Shannon znalezione okulary przeciwsłoneczne, Sayid rzuca Sawyerowi jabłko, Charlie zmienia napis na plastrach z FATE (przeznaczenie) na LATE (spóźniony), a Michael przyprowadza psa Waltowi. Odcinek kończy się najazdem kamery na obserwującego ojca i chłopca Johna Locke.

     

    Ciekawostki

    *Tytuł odcinka, „Tabula rasa”, jest nazwą średniowiecznej teorii „Tabula rasa”, rozpowszechnionej w XVII w. przez filozofa Johna Locke (jeden z bohaterów epizodu także nosi imię John Locke). Teoria ta głosiła, że każdy człowiek w momencie narodzin jest „czystą tablicą”, którą można dowolnie zapisać w trakcie życia

    *Po śmierci szeryfa na wyspie pozostało czterdziestu siedmiu rozbitków

    źródło: Wikipedia

    1×02 Pilot: Part 2

    (Odcinek pilotażowy część druga)

    Pierwsza emisja: 29 września 2004
    Data emisji w Polsce: 22 stycznia 2005 (AXN), 3 listopada 2005 (TVP1)
    Retrospekcje: Charlie Pace, Kate Austen
    Scenariusz: J.J. Abrams, Jeffrey Lieber i Damon LindelofReżyseria: J.J. Abrams

    Opis odcinka scena po scenie

    Jack, Kate i Charlie wracają przez dżunglę na plażę. Charlie mówi Kate, że na krótko przed atakiem „potwora” schował się w łazience, gdyż zrobiło mu się niedobrze i wymiotował. W retrospekcji dotyczącej wydarzeń z lotu samolotem widzimy, jak Charlie nerwowo stuka palcami w oparcie fotela. Swoim zdenerwowaniem wzbudza podejrzenia stewardessy, która informuje o tym stewardów. Charlie zrywa się z fotela i idzie do łazienki, gdzie się zamyka, nie zwracając uwagi na wołającą go stewardessę. Z buta wyjmuje woreczek heroiny, którą zażywa, a następnie – ponaglany nawoływaniami stewardów – wrzuca do sedesu. W tym momencie samolot zaczyna spadać; Charlie wydostaje się z łazienki i siada na pierwszym wolnym miejscu, przypinając się pasem. W pierwszym odcinku wszedł do łazienki we wraku aby odzyskać heroinę.

    Walt, który szuka swojego psa Vincenta, znajduje kajdanki i pokazuje je swojemu zaniepokojonemu ojcu, Michaelowi.

    Na plaży trwa bójka między Sayidem (Naveen Andrews) a Sawyerem (Josh Holloway). Sawyer oskarża Sayida, który jest Irakijczykiem, o wywołanie katastrofy, gdyż widział, jak go rewidowano na lotnisku. Walczących rozdziela powracający z wyprawy Jack. Kate mówi grupie, że znaleźli transmiter, ale jest on niesprawny – Sayid zgłasza się do naprawy, mimo głośnych protestów Sawyera. Na pytanie Boone’a czy znaleźli kogoś żywego Jack, Kate i Charlie odpowiadają, że nie.

    Hurley dosiada się do pracującego nad transmiterem Sayida; Irakijczyk wyjawia, że zna się na tym tak dobrze, gdyż był oficerem łączności w irackiej Gwardii Republikańskiej. Sayid mówi Kate, że transmiter jest już sprawny, jednak potrzebne będzie jego użycie gdzieś na dużej wysokości – konieczna staje się wyprawa na szczyt pobliskiego wzgórza.

    Koreańczyk Jin (Daniel Dae Kim), podróżujący ze swoją żoną, Sun (Yoon-jin Kim), który nie potrafi mówić po angielsku, przygotowuje posiłek ze złowionych surowych ryb i próbuje częstować nimi innych, jednak pożywienie przyjmuje dopiero Claire. Towarzyszy temu pierwsze poruszenie się dziecka w łonie Claire od momentu katastrofy.

    Kate, Sayid, Charlie i Boone przygotowują się do wyprawy; dołącza do nich Shannon (Maggie Grace), siostra Boone’a, której ten zwrócił wcześniej uwagę, że jest „nieprzydatna, jak zawsze”. Sawyer czyta jakiś list i widzi idącą na wzgórze grupę; postanawia się do nich przyłączyć.

    Walt przegląda komiks o superbohaterach, wydany w języku hiszpańskim; dosiada się do niego ojciec, Michael, i mówi, że kupi Waltowi nowego psa; zasmucony Walt wstaje i odchodzi. W innej części plaży spotyka pana Locke grającego w grę planszową, backgammon. W krótkiej rozmowie Walt mówi, że mieszkał w Australii razem z mamą. Matka umarła dwa tygodnie temu na białaczkę, wtedy wrócił po niego Michael. Ta scena kończy się pytaniem Locke’a do Walta czy chce on, aby „zdradzić mu sekret”.

    Przedzierającą się przez dżunglę grupę zaczyna gonić jakieś stworzenie. Sawyer strzela do niego z pistoletu; okazuje się, że jest to niedźwiedź polarny. Sawyer mówi grupie, że znalazł broń przy nieprzytomnym szeryfie, który najwyraźniej eskortował zakutego w kajdanki więźnia. Grupa decyduje, że najbezpieczniej będzie jeśli broń weźmie Kate, która deklaruje, że „nie umie posługiwać się bronią”.

    Obserwujemy retrospekcję z samolotu, gdzie Kate siedzi obok obecnie operowanego przez Jacka mężczyzny. Mężczyzna ów jest szeryfem eskortującym zakutą w kajdanki więźniarkę, Kate. Kiedy samolot zaczyna spadać ciężka walizka uderza szeryfa w głowę i traci on przytomność. Wysuwają się maski tlenowe, ale Kate nie może ich dosięgnąć; wyciąga kluczyki z kieszeni szeryfa i uwalnia się, zakłada maskę sobie i szeryfowi. W chwilę potem część ogonowa samolotu odrywa się.

    Jack podejmuje próbę operacji nieprzytomnego rannego mężczyzny i usuwa odłamek; szeryf odzyskuje przytomność i zadaje pytanie „gdzie ona jest?”

    Grupa dociera na miejsce i Sayid próbuje nadać sygnał, lecz nie może tego zrobić – ktoś inny już nadaje. Jest to przekaz w języku francuskim, wypowiadany przez kobiecy głos; Shannon, która zna ten język, tłumaczy go następująco: „proszę pomóżcie mi, zabierzcie mnie stąd, jestem teraz sama na wyspie, inni nie żyją, to ich wszystkich zabiło.” Sayid na podstawie automatycznego odliczania będącego częścią sygnału oblicza, że transmisja jest nadawana od 16 lat.

    Ciekawostki

    Odcinek pilotażowy kosztował 10 milionów dolarów; jest to do tej pory najdroższa tego typu produkcja. Osoba odpowiedzialna za zatwierdzenie tego projektu została zwolniona za podjęcie tak wielkiego ryzyka

    Cytat

    [Charlie]Guys, where are we? – Ludzie gdzie my jesteśmy?

    źródło: Wikipedia

    1×01 Pilot: Part 1

    (Odcinek pilotażowy: część pierwsza)

    Pierwsza emisja: 22 września 2004
    Data emisji w Polsce: 22 stycznia 2005 (AXN), 3 listopada 2005 (TVP1)
    Retrospekcje: Jack Shephard
    Scenariusz: J.J. Abrams, Jeffrey Lieber i Damon LindelofReżyseria: J.J. Abrams

    Skrót odcinka

    Na Wyspie

    Pasażerski samolot linii Oceanic, lot 815 z Sydney Australia do Los Angeles w USA, rozbija się na wyspie. Pierwsze sceny pokazują zmagania się rozbitków po katastrofie. W bezładną bieganinę porządek wprowadza lekarz znajdujący się wśród nich, Jack. Przy pomocy pozostałych, m.in. Hurleya, Johna Locke, Boone, ratuje przygniecionego kołem samolotu mężczyznę i reanimuje czarną kobietę – Rose. Pośród zabitych znajduje też ciężko rannego mężczyznę z tkwiącym w boku metalowym odłamkiem. Udziela mu pierwszej pomocy i umieszcza w zaimprowizowanym szpitalu polowym.

    Jack, który odniósł ranę w katastrofie, próbuje ją opatrzyć, zauważa jednak, że jest ona głęboka i wymaga szwów. W ich założeniu pomaga mu Kate, zszywając jego bok znalezioną w czyichś bagażach zwykłą nitką. Z wolna sytuacja się stabilizuje. Wyrywkowo pokazane są główne postacie, na których skupiać się będzie akcja filmu przez kolejne odcinki. Są to: Boone i Shannon, młoda para, którą wiąże jak na razie nieznany, ale pełen napięcia związek, młoda ciężarna kobieta – Claire, młodzieniec z nadwagą – Hurley, Charlie Pace – młody człowiek, który zachowuje się jakby nie rozumiał gdzie jest, Sayid – młody mężczyzna o bliskowschodnim wyglądzie, azjatycka para oraz dorosły Afroamerykanin z dzieckiem. Po zapadnięciu zmroku ocaleli z katastrofy układają się do snu. Z pobliskiego lasu zaczynają dochodzić tajemnicze odgłosy, a drzewa chwieją się, jakby były poruszane przez jakiś olbrzymi obiekt.

    Rano kolejnego dnia po katastrofie Jack i Katie postanawiają udać się w głąb wyspy w poszukiwaniu kokpitu rozbitego samolotu, mając nadzieję znaleźć w nim radio i nadać sygnał S.O.S. Dołącza do nich Charlie, przedstawiając się jako basista zespołu rockowego Drive Shaft. Po dłuższej wędrówce trójka bohaterów odnajduje przednią część samolotu, a w nim żywego pilota. Od niego dowiadują się, że radio jest zniszczone, a samolot daleko zboczył z kursu i nikt nie będzie w stanie domyślić się lokalizacji miejsca katastrofy. W kokpicie znajdują rezerwowe urządzenie komunikacyjne, które jest jednak uszkodzone. W tym czasie Charlie w toalecie znajduje ukryte tam przez niego, jeszcze w czasie lotu, zawiniątko z heroiną. W czasie rozmowy z pilotem w okolicach samolotu pojawia się zjawisko, które rozbitkowie obserwowali poprzedniego wieczora. Domniemany „potwór” wyciąga z kokpitu pilota i zabija go. Trzej rozbitkowie w panicznym strachu uciekają w deszczu przez puszczę. Gdy udaje im się zgubić pościg potwora, znajdują zmasakrowane ciało pilota.

    Scena po scenie

    Odcinek zaczyna się w momencie, gdy mężczyzna, Jack Shephard (Matthew Fox), odzyskuje przytomność. Otwiera oczy i widzi, że leży wśród bambusowych drzew; po chwili pies rasy Labrador Retriever przebiega między drzewami. Mężczyzna wstaje i wykrzywia się z bólu z powodu rany w swoim boku. W kieszeni znajduje buteleczkę wódki i odkrywa plamę krwi na swojej koszuli. Mężczyzna biegnie przez dżunglę na plażę (po drodze widzi zawieszony na gałęzi czyjś but), gdzie dostrzega wrak samolotu, którego był pasażerem. Był to lot 815, z Sydney w Australii do Los Angeles w Stanach Zjednoczonych. Szczątki jeszcze się palą i jeden z silników wciąż pracuje; Jack zaczyna pośpiesznie organizować pomoc dla rannych, przedstawiając się jako lekarz. Zwołuje kilku rozbitków (jednym z nich jest, jak się później okaże, John Locke), aby podnieśli fragment samolotu i wyciągnęli uwięzionego tam mężczyznę ze strzaskaną nogą.

    Jack zauważa leżącą na plaży młodą, ciężarną kobietę, Claire (Emilie de Ravin), jednak nie może w tej chwili poświęcić jej wiele uwagi – prosi więc jednego z rozbitków, Hurleya (Jorge Garcia), o zaopiekowanie się Claire. W tym czasie do ciągle pracującego silnika zostaje wessany mężczyzna i następuje silna eksplozja.

    Jack biegnie w kierunku młodego mężczyzny, Boone’a (Ian Somerhalder), próbującego reanimować czarnoskórą kobietę, jednak Jack przejmuje nad nią opiekę (w późniejszej retrospekcji dowiemy się, że Jack siedział obok niej w samolocie) i po kilku minutach reanimacji przywraca jej przytomność. Dostrzega też, że kawałek skrzydła ułamuje się i może przygnieść Hurleya i Claire, dzięki interwencji Jacka obydwoje uciekają, a w miejscu gdzie stali następuje kolejna eksplozja.

    Jack znajduje w jednym z bagaży zestaw do szycia i udaje się samotnie w inny fragment plaży w celu opatrzenia i zaszycia swojej rany. Przypadkowo spotyka go tam Kate (Evangeline Lilly), Jack prosi ją o pomoc w zaszyciu rany. Opowiada jej o swoim sposobie na pokonanie strachu, którego nauczył się podczas operowania kręgosłupa – zaczął odliczać do pięciu, potem cały strach zniknął.

    Boone próbuje bezskutecznie nawiązać połączenie przez telefon komórkowy, ale nie może tego zrobić ze względu na brak zasięgu.

    Zapada zmierzch i rozbitkowie zastanawiają się, czemu jeszcze nie otrzymali pomocy. Jack opiekuje się ciężko rannym, nieprzytomnym mężczyzną, który ma wbity odłamek w brzuch, Kate pyta się o jego stan i mówi, że siedziała w samolocie obok niego. Jack i Kate dochodzą do wniosku, że samolot rozpadł się jeszcze w powietrzu (Jack wyjawia Kate, że kiedyś wziął parę lekcji pilotażu, ale „to nie było dla niego”) – najpierw odpadł tył, potem przód. Powstaje plan odszukania kokpitu i wezwania za pomocą znajdującej się tam radiostacji pomocy, jednak w tym momencie z dżungli słychać jakieś hałasy, jakby stąpnięć, oraz odgłos przewracanych drzew.

    Nad ranem Jack i Kate przygotowują się do wyprawy w głąb dżungli, przyłącza się do nich Charlie (Dominic Monaghan). Podczas wędrówki Charlie mówi, że jest basistą w popularnym zespole rockowym „Drive Shaft”. Cała trójka jest obserwowana przez ukrytego w krzakach labradora, który – jak się okaże – wabi się Vincent i należy do Walta (Malcolm David Kelley), czarnoskórego chłopca, który podróżował wraz ze swoim ojcem, Michaelem (Harold Perrineau Jr.).

    Wędrującego Jacka, Charliego i Kate zaskakuje gwałtowny deszcz. Rozbitkowie na plaży chowają się pod pokrowcami i szczątkami samolotu, tylko jeden mężczyzna, John Locke (Terry O’Quinn), wydaje się cieszyć deszczem.

    Troje bohaterów dociera do oderwanej części przedniej samolotu, z trudem wdrapują się do kokpitu. Jak się okazuje, pilot jest nadal żywy; mówi on, że na krótko przed katastrofą stracili kontakt radiowy i próbowali zmienić kurs, przez co zeszli około 1600 kilometrów z kursu i dokładna lokalizacja miejsca katastrofy jest nieznana. Pilot próbuje uruchomić radiotransmiter, jednak bez rezultatu. Do kokpitu wchodzi Charlie, który – jak mówi – „musiał skorzystać z łazienki”.

    Rozmowa zostaje przerwana przez hałas wywołany przez „potwora”, tego samego, którego słyszano w nocy. Słychać na zewnątrz jego kroki i olbrzymi cień przesłania okna; pilot wychyla się żeby coś zobaczyć i zostaje gwałtownie wyciągnięty z samolotu, a jego krew ochlapuje szyby. Jack chwyta nadajnik i cała trójka ucieka z samolotu. Charlie potyka się o korzenie i upada, Jack zawraca by mu pomóc, a Kate ucieka dalej. Przerażona Kate ukrywa się wśród drzew i stosuje „metodę odliczania”, którą pokazał jej Jack, aby przezwyciężyć strach. Wraca do miejsca, z którego przyszli i wpada na Charliego, jednak Jacka nie ma nigdzie w pobliżu. Charlie mówi, że Jack uciekł w przeciwną stronę; obydwoje wracają, by znaleźć Jacka.

    Deszcz kończy się równie gwałtownie, jak się rozpoczyna. Kate znajduje wśród błota błyszczący przedmiot, jest to odznaka pilota. W tafli kałuży dostrzegają odbicie dziwnego obiektu na szczycie drzewa. Z gęstwiny wyłania się Jack i mówi, że to pilot. Jack nie widział „potwora”, ale zdążył się schronić przed nim w krzakach. Odcinek kończy się pokazaniem zmasakrowanego ciała pilota zawieszonego na szczycie drzewa.

    Cytaty

    * Nieznany mężczyzna:Nie podchodzić do silnika!Nie ruszać się z miejsca! [pierwszy tekst wypowiedziany w tym serialu].
    * Cindy: How’s the drink? – Jak drink?
    * Jack: It’s good. – Dobry
    * Cindy: That’s not very strong answer. – To nie jest mocna odpowiedź
    * Jack: It’s not a very strong drink. – To nie jest mocny drink

    [Skrzydło samoloty eksploduje. Jack, Hurley i Claire padają na ziemię]

    * Jack: You okay? – W porządku?
    * Claire Littleton: Yeah. Yeah. – Tak. Tak.
    * Jack: [do Hurley’a] You? – A ty?

    [Hurley oczekuje z odpowiedzią]

    * Jack: Stay with her. – Zostań z nią
    * Hugo „Hurley” Reyes: Dude, I’m not going anywhere. – Koleś, nie wybieram się nigdzie

    źródło: Wikipedia