3×08 Flashes Before Your Eyes

Flashes Before Your Eyes – (ang. Błyski przed twoimi oczami) ósmy odcinek trzeciego sezonu serialu telewizyjnego Zagubieni.

  • Pierwsza emisja: 14 lutego 2007
  • Data emisji w Polsce: 15 kwietnia 2007 roku (AXN)
  • Retrospekcje: Desmond Hume
  • Reżyseria: Jack Bender
  • Scenariusz: Drew Goddard i Damon Lindelof
  •  

    Opis

    Charlie i Hurley siedzą w namiocie Sawyera i grzebią w jego rzeczach spierając się, czy posiadacz by im na to pozwolił. Wtedy przybywa Desmond i prosi, by za nim poszli. Wspólnie udają się w głąb dżungli, gdzie czeka: Sayid i Locke. Informują oni pozostałych o śmierci Eko i proszą o duchowe wspieranie innych rozbitków.Nagle Desmond przestaje reagować na bodźce, wyraz twarzy ma ździebko nieobecny. Zaczyna biec i biegnie aż do oceanu. Wskakuje do wody i płynie. Okazuje się, iż w odmętach Pacyfiku topi się Claire, która wcześniej przechadzała się brzegiem zostawiwszy Aarona Sun. Charlie jest przerażony i chce pomóc, gdy Desmond wykonuje na Claire resuscytację krążeniowo-oddechową. Desmond odpycha go i zanosi kobietę do namiotu.Później Claire dziękuje swemu wybawcy. Charlie odnosi się do niego nieufnie. Po sugestii Hurleya, jakoby Des miał być jasnowidzem, Charlie postanawia wybadać sprawę. W tym celu wytacza z Sawyerowego namiotu butelkę whisky i decyduje się upić Desmonda.

    I tak piją sobie, piją, w trójkę, z Hurleyem jeszcze. Języki się rozwiązują, nie na tyle jednak, by Desmond zdradził swą tajemnicę. Twierdzi, że słyszał, jak Claire woła o pomoc, mimo iż oddalony był od plaży o milę. Nie potrafi wytłumaczyć, skąd wiedział, by zbudować piorunochron przy namiocie Claire. Za to wybitnie się wkurza i rzuca się na Charliego, gdy ten nazywa go tchórzem, krzycząc, że Charlie nie chce wiedzieć, co stało się po tym, jak Des przekręcił kluczyk w bunkrze.

    Wspomnienia Desmonda pokazują nam, co się wówczas stało. Bohater otwiera oczy. Leży na podłodze upstrzony czerwonymi plamami. Okazuje się, iż napojony alkoholem spadł z drabiny przy malowaniu ścian krwistą farbą w swoim londyńskim mieszkaniu, do którego właśnie wprowadziła się Penny. Jest w szoku – powrócił do dawnego życia. Co chwila jakiś szczegół przyprawia go o deja vu – na przykład mikrofalówka wydaje z siebie podobne dźwięki jak zegar odliczający 108 minut w bunkrze.

    Desmond wybiera się na spotkanie z ojcem Penny, panem Widmore’em – bogatym a snobistycznym człowiekiem. Przedstawia mu swoje CV, chociaż nie szuka pracy. Prosi za to o rękę Penelope. Charles Widmore zrazu uprzejmy, wtyka Desmondowi szpilki i mówi, że Des nie jest człowiekiem wielkim. Nie jest godny pić whisky pana Widmore’a (to ta sama whisky, którą na wyspie pili nasi bohaterowie), a co dopiero ożenić się z jego córką! To doświadczenie nieco podłamuje Desmondową wiarę w siebie.

    Na ulicy Des dostrzega ulicznego grajka – Charliego. Podchodzi do niego i pyta, skąd się znają. Charlie jednakże nie kojarzy Desa. Ten przypomina sobie, że poznali się na wyspie i zaczyna wspominać różne rzeczy stamtąd. Charlie bierze go za wariata.

    Sam zaś wariat zdaje sobie sprawę, że raz już przeżył to wszystko, co czyni go jasnowidzem. Przypomina sobie, że w tej chwili w poprzednim życiu spadł deszcz. I rzeczywiście spada. Spotyka się ze swoim kolegą, Donovanem, fizykiem, i pyta, czy podróże w czasie są możliwe. Streszcza mu swą historię i powtórnie zostaje nazwany wariatem. Wraca do domu.

    Następnego dnia (prawdopodobnie) wybiera się do jubilera celem nabycia pierścionka zaręczynowego dla Penelope. Ms. Hawking wskazuje mu niedrogi, acz ładny pierścień. Des chce go kupić, jednakowoż kobieta nie pozwala mu na to. Owa starsza pani jest zresztą bardzo dziwna, nie wiadomo skąd zna dane personalne Desmonda. I też potrafi przewidywać przyszłość, co demonstruje na przykładzie walącego się budynku, które to zawalenie się przewidziała. Kobieta podkreśla, że każdy człowiek ma swoją ścieżkę i swoje przeznaczenie. Jeśli powiedziałaby jednemu z ludzi, którzy zginęli pod gruzem, iż umrze i ten uniknąłby śmierci, być może później wpadłby pod taksówkę albo poślizgnął się fatalnie pod prysznicem. Wszechświat bowiem wszystko koryguje i nie można uciec przed nieuniknionym. Zdaniem tejże miłej pani przeznaczeniem Desmonda jest nie oświadczyć się Penny lecz odejść, po czym wziąć udział w regatach, aby udowodnić Widmore’owi, że jest Des wielkim człowiekiem. A potem trafić na wyspę i przez trzy lata ratować świat wciskając przycisk w bunkrze. Desmond jest zirytowany, bierze starszą panią za swą podświadomość.

    Na randce z Penny robi sobie zdjęcie u ulicznego fotografa (chodzi o znaną nam już fotografię, która pojawiała się w poprzednich epizodach). Nie stać go, by zapłacić pięć funtów za tę usługę. Zrywa z Penny po akcie samokrytyki. Przeznaczenie ma się dopełnić.

    W pubie jakiś mężczyzna uderza go kijem bejsbolowym (Desmond przewidział, że facet ów uderzy barmana i kazał tamtemu zrobić unik). Des traci przytomność i budzi się nagi w dżungli. Znamy tę część.

    Po tym wszystkim widzimy ciąg dalszy bójki na wyspie. W końcu Charlie odprowadza Desa przed namiot, przepraszają się, a po chwili Des wyjawia swój sekret. Mówi również, że cały czas ratował nie Claire, a Charliego. Przeznaczone mu było umrzeć wskutek porażenia piorunem, a później miał utonąć próbując ratować Claire. Des ostrzega Charliego, że Wszechświat będzie próbował to skorygować.

    Cytaty

  • Desmond: I’m sorry because no matter what I try to do. – Jest mi bardzo przykro, dlatego iż cokolwiek zrobię.
  • [pauza]
  • Desmond David Hume: you’re gonna die, Charlie. – Ty i tak zginiesz, Charlie.
  • źródło: Wikipedia